Ebu Said El-Hudri (r.a.)'dan rivayet edilmiştir:

Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Nefsim yed-i kudretinde olan Zat'a (Allah'a) yemin ederim ki, yırtıcı hayvanlar insanlarla konuşmadan, kamçısının ucu veya pabucunun kemeri kişiyle konuşmadan ve kişinin uyluğu, arkasında ailesinin ne yaptığını kendisine bildirmeden kıyamet kopmayacaktır."
Sünen-i Tirmizi, C.4, Hno:2272

Cabir bin Semüre (r.a.) dan rivayet edilmiştir:

Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Mekke'de bir taş vardı; peygamber olarak gönderildiğim gecelerde bana selam verirdi. Hala o taşı gayet iyi tanıyorum."
Sünen-i Tirmizi, C.6, Hno:3865

Ali bin Ebî Tâlib (r.a.) den rivayet edilmiştir:

"Mekke'de Peygamber (s.a.v.) ile beraberdim. Mekke dolaylarından birine çıktık. Resûl-i Ekrem'i karşılayan hiç bir dağ ve hiç bir ağaç yoktu ki 'Es-selâmü aleyke yâ Resulullah!' diye selâm vermesin."
Sünen-i Tirmizi, C.6, Hno:3867

Enes bin Malik (r.a.) dan rivayet edilmiştir:

"Rasûlullah (s.a.v.), bir hurma ağacı gövdesine dayanarak hutbe okurdu. Sonra Resul-i Ekrem'e minber yaptılar ve minberin üzerinde hutbe verdi. Bu yüzden o hurma ağacı, devenin inlemesi gibi inledi. Peygamber (s.a.v.), minberden inerek onu okşadı ve ağaç sustu."
Sünen-i Tirmizi, C.6, Hno:3868

İbn-i Abbâs (r.a.) dan rivayet edilmiştir:

Bir a'râbi (bedevi), Peygamber (s.a.v.)'e gelerek: "Senin peygamber olduğunu ne ile bileceğim?" diye sordu. Resul-i Ekrem: "Şu hurmanın şu salkımını çağırırsam benim Allah'ın peygamberi olduğuma şehadet eder!" buyurdu. Bunun üzerine salkım, hurma ağacından inmeye başlayarak Peygamber(s.a.v.)'e kadar düştü (gelip dayandı). Sonra Resul-i Ekrem: "dön!" diye buyurdu ve hurma salkımı döndü. Bunun üzerine A'râbi müslüman oldu.
Sünen-i Tirmizi, C.6, Hno:3869